ئاپرېل 16
چۈشتىن كېيىن
بىر چۈشتىن كېيىن ئىدى، ئۈرۈك چېچەكلىرىدە سېنىڭ ئاۋازىڭ، مېنىڭ تەنھالىقىمدا مۇھەببەت ھىدى….
ــ يارسىز كۈنلەر
ــ مېنى ساڭا يېقىنلاشتۇرغان تۈنلەر…
بىز يېقىنلاشقان، گۇيا ئارىمىزدا بىر دەريا ئاقاتتى، بىر دەريا سۈكۈت، بىر دەريا سۆيگۈ، بىر دەريا ۋىسال… ھەممىسى بىزنى قورشىغان، جىمجىت ناخشىلارنى ئېيتاتتى ئاسمان.
چۈشتىن كېيىن ھەممىسى يوقالدى
مەندەك،
سېنىڭ تەبەسسۇمىڭدەك.
چۈشتىن كېيىنكى خىياللىرىمنى ساڭا ئېيتالمىدىم، شۇ ئەسنادا ئۆزۈمنىڭمۇ باھار جۇدۇنلىرىدا تۆكۈلۈۋاتقان ئۈرۈك چېچەكلىرىگە قاراپ تۇرغانلىقىمنى ئۇنتۇغانىدىم. ئۈرۈك چېچەكلىرى تۆكۈلدى، يەرگە ئەمەس يۈرەككە. ئۇنىڭ تۆكۈلۈۋاتقان ھالىتى بىز خەيرىلەشكەن دەملەرنى ئەمەس بەلكى كېتىۋاتقاندا ئىختىيارسىز قايرىلىپ قاراپ كۆزلىرىمىز ئۇچراشقان پەيتنى ئەسلەتتى…
باغۋەن
بىر گۈل مۇنداقلا ئۆسۈپ قالمايدۇ، ئۇنى پەرۋىش قىلىدىغان باغۋەن تۈنلەرنى تاڭغا، تاڭلارنى تۈنگە ئۇلاپ قېرىپ كەتتى. گۈل ئۆستى، ئۇنىڭ ئەتراپىدا ئىككىمىز ئۇچراشتى، مىڭ يىل بۇرۇنقى ئىككىمىز…
تۇيۇقسىز ھازىر بىلەن مىڭ يىل ئىلگىرىكى گۈلگە قارىدىم، گۈل جىمجىت ھەسرەت چېكەتتى، گۈلنىڭ جىمجىت ھەسرەتلىرى بىلەن يازغا ئۇلاشتۇق. ھېلىقى دەريا ـــ كۆپكۆك سۇ ئاقىدىغان دەريا ئېسىمدىن كەچكەندە 18 ياشلىق قىزنى ئۇزىتىپ بولغانىدىم. دەريا دېڭىزغا، دېڭىز تەكلىماكانغا ئايلانغانىدى…
باغۋەن گۈل يېنىدا
گۈل باغۋەندىن يىراقتا
شۇنداق شېئىرلار بار تېخى يېزىلمىغان
ئۇنى جىمجىت ئۇقۇيدۇ سۇبھان
بىر گۈل ئۆستى، بىر گۈل…
ئېيتقىلى بولمايدىغان سۆز
باھار جۇدۇنلىرى ھامان ئۆتۈپ كېتىدۇ، مەن سېنى بۇنىڭغا ئىشەندۈرسەم دەپ ئويلاپ باقمىدىم. سەن ھېلىمۇ دېرىزە تۈۋىدە. ئىلگىرى بىز ئىشىك تۈۋىدە كىمنىدۇر كۈتەتتۇق. تاڭلار تۈنلەرگە ئۇلاشسىمۇ كۈتىۋىرەتتۇق. ئەمدىلىكتە سەن بۇسۇغا تۈۋىدىن دېرىزى يېنىغا باردىڭ. بىزنىڭ مۇساپىمىز پەقەت بۇسۇغا تۈۋىدىن دېرىزە يېنىغىچە سۇزۇلغاندەكلا ئىدى. مەن دېرىزىنىڭ سىرتىدا ھېچكىمنىڭ يوقلۇقىنى بىلىمەن (بۇنى سەن بىلەمسەن-بىلمەمسەن؟ بۇنىسى ماڭا قاراڭغۇ)، نىھايەت ئەمدى بىز باشقا – باشقا زاماندا ياشىغۇچىلارمىز. مېنىڭ مەۋجۇتلۇقۇم سەن دېرىزە ئەينەكلىرىدىن غىلپاللا كۆرۈپ قالغان ھەم نەزەرىڭنى ئاغدۇرۇشقا چامى يەتمىگەن ئاشۇ ئۈرۈك چېچەكلىرى ياكى كوچىدىن ئۆتۈپ كېتىۋاتقان كىمدۇر بىرىنىڭ ئايىغىدىن تۇزىغان تۇپا – چاڭلارنى ئەسكەر سالار. بىراق مەن سېنىڭ مەۋجۇتلۇقۇڭدا ياشاپ كېلىۋاتىمەن.
بۇرۇنقى خاتىرىلىرىمنى ئاختۇرۇشنى ئويلاپ قالدىم، ئۇ خاتىرىلەر قويۇلغان ئىشكاپ يېنىغا باردىم-يۇ تۇيۇقسىز بۇ نىيىتىمدىن ۋاز كەچتىم. قايسىدۇر بىر خاتىرەمدە سەن قىستۇرۇپ قويغان بىر تال جىگدە چېچىكى بار ئىدى. خاتىرىلىرىمنى ئاختۇرسام ئېنىقكى شۇ جىگدە چېچىكى بىلەن ئۇچرىشىپ قېلىش خەۋىپىدىن قۇتۇلغىلى بولمايتتى (ئىلگىرى ئۇ جىگدە چېچىكى بىلەن ئۇچرىشىپ باققىنىمنى ئەسلىيەلمەيمەن بىراق مەندە مۇشۇنداق بىر روھىي كەچمىش بار ئىدى).
جىگدە چېچىكى
تۇپىلىق خىلۋەت يول
تاش ئىزدىگۈچىلەر ۋە ياشاش خىرىسى
…
ئۆتمۈشكە تەۋە بۇ نەرسىلەر بىلەن ئەمدى قايتا ئۇچراشمىغىنىم ياخشى. بەرىبىر بىزنىڭ كەچمىشلەرنى ئەسلەپ تونۇشلۇقىمىز روي بەرگۈچە ئىشىك چېكىلىپ يا ئوغلىمىز يا ھېلىقى بىرسى كىرىپ ھەممىنى مالىمان قىلىۋېتىشى ئېنىق.
دېرىزە ئەينەكلىرى چېچقىلدى
ئۇ ئېيتقىلى بولمايدىغان سۆزلىرىم ئىدى.
مارت 26
ئاتاقلىق ئۆزبېك شائىرى خۇرشىد دەۋران 1952-يىلى 1-ئاينىڭ 20-كۈنى ئۆزبېكىستاننىڭ قەدىمىي شەھىرى سەمەرقەندتە تۇغۇلغان.
1977-يىلى تاشكەنت دۆلەت ئۇنىۋېرسىتېتىنىڭ ئاخباراتچىلىق فاكۇلتېتىنى پۈتتۈرگەن. 1979-يىلى ئۆزبېكىستان يازغۇچىلار جەمئىيىتىنىڭ ئەزالىقىغا قوبۇل قىلىنغان. ھازىر ئۆزبېكىستان تېلىۋېزىيە ئىستانسىسى 2-يۈرۈش ‹‹ياشلار›› قانىلىنىڭ باش دېرىكتۇرى بولۇپ ئىشلىمەكتە.
خۇرشىد دەۋراننىڭ ھازىرغىچە «قەدىردان قۇياش»، «تۈندىكى باغلار»، «شەھەردىكى ئالما دەرىخى»، «ئۇچۇپ بارىمەن قۇشلار بىلەن»، «تۇمارىسنىڭ كۆزلىرى»، «بالىلىقنىڭ ئاۋازى»، «قەقىنۇس»، «باھاردىن بىر كۈن بۇرۇن»، «تەنھا قۇشنىڭ پەرۋازى» قاتارلىق شېئىرلار توپلاملىرى، «قىرىق ئاشىق دەپتىرى»، «دېڭىز ياپراقلىرى»، «ئوتتۇرا ئاسىيانىڭ ياش شائىرلىرى»، «ساكۇرا گۈللىرى تۆكۈلەر» قاتارلىق تەرجىمە شېئىرلار توپلاملىرى ۋە «ساھىبقىراننىڭ نەۋرىسى»، «شېھىدلار شاھى»، «سەمەرقەنت گۈللىرى»، «يەتتە دەرۋىش كىتابى» قاتارلىق تارىخ، پەلسەپىگە ئائىت ئوچىرك، ماقالىلەر توپلاملىرى نەشىر قىلىنغان. «تېمۇرنامە» ناملىق كۆپ قىسىملىق تېلىۋىزىيە تىياتىرى سۈرەتكە ئېلىپ تارقىتىلغان، «بابۇر»، «ئالغۇل» ناملىق درامىلىرى ئۆزبېكىستان ۋە چەتئەل سەھنىلىرىدە ئوينالغان. بىر قىسىم شېئىر توپلاملىرى ئەزەربەيجان، پولشا، بۇلغارىيە، روسىيە، تۈركىيە، فرانسىيە، ئىسپانىيە، ئامىرىكا، ئەنگلىيە، ياپونىيە، مېكسىكا، تاجىكىستان قاتارلىق مەملىكەتلەردە نەشر قىلىنغان. خۇرشىد دەۋران كۆپ قېتىم خەلقئارالىق شېئىرىيەت فېستىۋاللىرىغا ھەمدە ئامىرىكىنىڭ ۋاشىڭتون شەھىرىدە ئۆتكۈزۈلگەن ئاسىيا يازغۇچىلىرى قۇرۇلتىيىغا قاتناشقان. 1999-يىلى ئۆزبېكىستان خەلق شائىرى ئۇنۋانى بىلەن تارتۇقلانغان. 2000-يىلى ئۆزبېكىستان پارلامېنتىنىڭ دېپۇتاتلىقى (پارلامېنت ئەزالىقى) غا سايلانغان. تولۇق ئوقۇيمەن »
مارت 20
بلۇگ يازغۇچىسى ئىلاۋىسى: بۇ تاڭسۇن پاراڭلارنى بىر توردىشىمىز خەنزۇچە توردىن تاللاپ تەرجىمە قىلغان بولۇپ ئۇنىڭدا بۈگۈنكى دەۋر نىڭ خاراكتېرى روشەن ئەكىس ئەتكەن. مەن بۇ تەرمىلەرنى ئىزدىنىش مۇنبىرىدىن كۆچۈرۈپ كەلدىم. ئوقۇمىغان بولسىڭىز سىزمۇ ئوقۇپ قويۇڭ. ماۋزۇ بلۇگگېر تەرىپىدىن ئۆزگەرتىلدى.
1. 98-يىلى ماخۇتېڭ دوستلىرى بىلەن 500 مىڭ يۈەننى يېغىش قىلىپ تېڭشۇننى قۇرغاندا ئۆي سېتىۋالمىغان، 98-يىلى شىيۇجۇ 500 مىڭنى قەرز ئېلىپ ناۋبەيجىننى ئىشلەپچىقارغاندا ئۆي سېتىۋالمىغان، 99-يىلى دىڭ لىي 500 مىڭ يۈەن بىلەن . com 163 قۇرغاندىمۇ ئۆي سېتىۋالمىغان، 99-يىلى چېن تىيەنچىياۋ پايچىكى ئويناپ 500 مىڭ تېپىپ شېڭدانى قۇرغاندىمۇ ئۆي سېتىۋالمىغان، 99-يىلى مايۇن قاتارلىق ئون سەككىز كىشى 500 مىڭ يۈەننى يىغىش قىلىپ ئالىبابانى رويخەتكە ئالدۇرغاندىمۇ ئۆي سېتىۋالمىغانىدى. ئەگەر ئەينى يىللىرى ئۇلار ئاشۇ 500 مىڭ يۈەنگە ئۆي سېتىۋالغان بولسا بەلكىم بۈگۈنمۇ بانكىغا قەرىز تۆلەپ يۈرەتتى.
تولۇق ئوقۇيمەن »
مارت 06
ھېلى ئالەم ئۇچۇق ئىدى، تۇرۇپلا دەھشەتلىك بۇران باستۇرۇپ كەلدى… شۇنىڭ بىلەن ئىشىك – دېرىزىلەرنى مەھكەم تاقاپ قويۇپ ساڭا خەت يېزىشنى باشلىدىم. ئەمما، خەت يېزىشتىن بۇرۇن مۇنداق بىر مەسىلە ھەققىدە ئۇزاق ئويلىنىپ كەتتىم: ساڭا نېمىشقا خەت يازغۇم كېلىپ قالدى؟ بىز كۈندە دېگۈدەك كيۇ كيۇ ئارقىلىق پاراڭلىشىپ تۇرىمىز. ئارىمىزدا مەخسۇس خەت يېزىپ دېمىسە بولمايدىغان ئالاھىدە ئىشلارمۇ يوق.
ــــ بۇران توختىدى ، ـــ ئايالىم دىققىتىمنى يەنە چاچتى.
ــــ ھە …
ئۇ نېمىشقا شۇنچىلىك ئىشنىمۇ ماڭا دوكلات قىلىپ يۈرىدىغاندۇ؟ بىلىمەن، ئۇنىڭ ماڭا گەپ قىلغۇسى كېلىپ ئەتەي شۇنداق دېدى، لېكىن، ئۇ بۇنداق گەپكە جاۋاب بەرگىلى ، بۇنداق گەپ ئارقىلىق رەسمىي سۆھبەتكە كىرگىلى بولمايدىغانلىقىنى بىلىشى كېرەك ئىدى…
ۋادەرخ، بۇ يەردە پات – پات بۇران چىقىدۇ، يامغۇرمۇ يىغىپ قويىدۇ. بىر تۇرۇپ بۇ يەر ئۈرۈمچى بىلەن ئالمىشىپ قالغاندەكمۇ تۇيۇلىدۇ… نېمىلا بولمىسۇن، زاماننىڭ ئۆزگۈرۈۋاتقانلىقى راست!
شۇنداق قىلىپ مەن مەقسەتسىزلا ساڭا خەت يېزىش قارارىغا كەلدىم ۋە مۇشۇ تاققۇ جۈملىلەر بىلەن باشلىدىم. سەنمۇ ماڭا خەت يازىسەن، بۇنىڭدىن گۇمانلىنىشنىڭ ئاساسى يوق. لېكىن، سەن مەندەك «“خەت يېزىش“ ھەققىدە ئويلىنىپمۇ ئولتۇرمايسەن ھەم يەنى دەل ماڭا خەت يېزىۋاتقىنىڭدا ئايالىڭ سىرتتىن كىرىپ ئەتەي دىققىتىڭنى چېچىشىمۇ ناتايىن. دېمەك، مەن ساڭا خەت يازدىم. ئارىمىزدا نۇرغۇن ئىشلار بولۇپ ئۆتتى، يۈرەكلىرىمىزدىكى يارا شەلۋەرىدى… بىز بەلكىم مۇشۇ ھەقتە سۆزلىشىشىمىز مۇمكىن.
بۇ تۇنجى خەت مۇشۇنداق باشلاندى. دەسلەپتە قەلىمىمنى قانداق توختىتارمەن دەپ ئەندىشىدىمۇ بولغانىدىم. ئايالىم دىققىتىمنى چاچقاندىن كېيىن زادىلا يىغالمىدىم.
بۇران توختاپتۇ، ئەمدى ئىشىك – دېرىزىلەرنى ئېچىۋېتىپ ئۆينىڭ ھاۋاسىنى ئالماشتۇراي. ئەتىدىن ساڭا مۇشۇ خەتنى يازغۇچە 5 تال تاماكا چېكىپتىمەن… ئۆينىڭ ئىچى ئىسقا تۇلۇپتۇ… تولۇق ئوقۇيمەن »
مارت 02
بوۋاقلىق دەۋر ئادەم ھاياتىدىكى ئەڭ غەمسىز، ئەڭ بەختلىك چاغلار بولسا كېرەك، چۈنكى ئۇ ۋاقىتتا ئانىنىڭ باغرىدا، ئاتىنىڭ باغرىدا شۇنداق خاتىرجەم، «شاھانە» ھالەتتە ئۇخلايتتۇق، ئانىنىڭ پۇرىقى، مېھىربانلىقى، ئاتىدىكى بىخەتەرلىك تۇيغۇسى، ئۇلارنىڭ بىزگە ئاتا قىلغان كۆيۈمچانلىقى بىزنى ئەنە شۇنداق خاتېرجەم، بەختلىك قىلغان ئەمەسمىدى؟! تۆۋەندىكى بوۋاققا قاراڭ، ئۇ نېمىدىگەن بەختىيار بىر ھالدا ئۇخلاپ كەتكەن-ھە، ئۇنى كۆرۈپ «مەنمۇ شۇنداق ئۇخلىغان بولغىيمىدىم» دەپ ئويلىدىڭىزمۇ؟ ئۇنى كۆرۈپ «بىچارە ئاتا، بىچارە ئانا…… » دېگەنلەرنى ئويلىدىڭىزمۇ؟ مەيلى قانداقلا ئويلىماڭ، بۇنى كۆرۈپ چوقۇم چېھرىڭىزدە كۈلكە پەيدا بولدى.
تولۇق ئوقۇيمەن »
فېۋرال 29
سائەت يەنە تۆت بولدى
مەن قورقۇنۇچ ئارىلاش پات-پات قاراپ قويساممۇ
بەشتە ھېچنېمە يوق
كەينىمدە بىر چىمدىم شىلىمشىق تۇيغۇ.
دېرىزەمدە رەڭسىز كۈندۈز،
سۇلياۋ گۈل جىمجىتلا تارقىتار پۇراق.
MS دىكى ھېلىقى قىز
كەتسەم يېقىن، چاقىرسام يىراق.
ئايالىمنىڭ تېلېفۇنى
ئەسلىتىدۇ دەريا بويىدا يۈرگەن كۈنلەرنى.
ئۇ ماڭا نۇرغۇن گەپلەرنى دېمەكچى بولۇپ
بىردىنلا دەپ بولغانلىقىنى ھېس قىلار ئاھ ئۇرۇپ.
مەن ئەزەلدىن تەنھالىقتىن زېرىكىپ
ئولتۇرىمەن بارلىق ئىشىكنى ئىتىپ.
ھازىرنىڭ ئوڭ يۈزى قارا
ھازىرنىڭ قاپ مەركىزىدە مەن.
ھازىرنىڭ سول يۈزى
ئوغلۇمنىڭ كۆزى.
بۇ بىر چۈشتىن كېيىن…
2007.2.21
فېۋرال 29
izdinix ۋە owqi قاتارلىقلار بىلەن يېزىشقان مۇشائىرىلەردىن ئۈزۈندە
ئىچتىڭ قانداق بىر قەدەھ مەينى
دوستلىرىڭنى – دۇنيانى ئۇنتۇپ؟
نېمە ئامال، بوپتۇ ئىچ دەيلى
بىلىق كۆزى قىلىپ تولدۇرۇپ.
ئوي ئويلىساڭ ھايات ھەققىدە
تىتىردىڭمۇ كۈز ياپرىقىدەك.
ياكى ئەركىن سوقتىمۇ بىرە
كۆكرىكىڭگە بەنت بولغان يۈرەك؟!
دېرىزەڭگە باقساڭ نىھايەت
كۆرۈنگەندۇر تەنھالىق ئەينەن.
قولۇڭدىكى ئەڭ ئاخىرقى خەت
باشلانغاندۇر ئاھ ۋەتەن بىلەن…
ئىچكىن، مەيلى، تولدۇرۇپ ئاپقۇر،
كەيپلىكتىن خوشاللىق تاپساڭ.
ھايات ئەسلى بىر تال ئۈمىدتۇر
شوخ ئوغلۇڭنىڭ كۆزىگە باقساڭ.
فېۋرال 29
ئەسلىتىدۇ بىر پارچە ئوتنى
ئىيۇل ئايلىرى
مەن كېلىمەن ناخشىلار توۋلاپ
مۇڭلۇق كۈيلەر دەريا ساھىلى
تاش ئويلايدۇ
ئۆز چوڭقۇرىغا كىرىپ كېتەر سۇ
جىگدە چېچەكلىرىدە ئاخىرقى قۇشقاچ
مەن ئاچ…
مۇشۇ سۆزدە شىلىمشىق تۇيغۇ
ئۇ دەيدۇ
تولغىنىدۇ
يالىڭاچلىق بۇ يەردە
ئەينەكتە پەردە
سەن تۇرىسەن قارشى قىرغاقتا
ياز سەپەردە
بۇ رەسىم
بۇ يامغۇر
يېغىۋاتقان سىم-سىم
تامدىكى بەشتىن چىقىپ
كېچە قوينىغا چۈشتۈم سىيرىلىپ
….
2006-يىلى 5-ئىيۇل
